Jasmine✿

 
XVII

อลิซลองไขรูกุญแจทั้งหมดในบ้านด้วยกุญแจที่เธอได้มา
เธอลองแม้กระทั่งกับรูกุญแจที่ไม่น่าจะเข้ากันได้
ทั้งอันที่ใหญ่ไป
ทั้งอันที่เล็กไป
ไม่เห็นมีอันไหนได้ผล

ความรู้สึกอุ่นและนิ่มสัมผัสที่ขา
อลิซมองเห็นเชสเชอร์กำลังคลอเคลียกับข้อเท้าของเธอ

เชสเชอร์หันมายิ้มใส่แล้วหายไปเสียก่อนที่เธอจะคว้ามันได้

คิดออกทันใด
มีรูกุญแจอยู่หนึ่งที่เธอยังไม่ได้ลอง

หญิงสาวในชุดดำเปิดประตูห้องใต้ดิน
เดินลึกเข้าไปในความมืด

เธอผ่านห้องหลายห้อง
และผ่านประตูอีกหลายบาน
ไปยังทางเดินที่มืดสลัว

เธอเปิดประตูบนพื้น
เพื่อลงบันใด
ที่สุดบันใด
พบเชสเชอร์นั่งอยู่ ดวงตาฉายแสงวาวโรจน์

เจ้าแมวออกวิ่ง และอย่างเคย มันหายเข้าไปในประตูห้องต้องห้าม

หญิงสาวยิ้ม...มีเสียงดังกริ๊กน่าฟัง
ยามที่เธอสอดกุญแจเข้าไปจนสุด

ประตูเปิดออก
ที่นั่น...
เธอพบอีกโลก

XVIII

ณ ด้านหลังของประตู
เธอไม่พบเชสเชอร์
มันเป็นเพียงห้องว่างทาด้วยสีขาว
ไม่มีอะไรน่าสนในนอกจากโคมไฟบนเพดาน
ชีปะขาวกลุ่มใหญ่กำลังเล่นไฟ
 
เกิดเสียงดังเปรี๊ยะ!

ควันเล็กน้อยลอยในอากาศ
ชีปะขาวตัวหนึ่งร่วงสู่พื้นห้อง
ส่วนที่เหลืออยู่นับร้อยก็ยังคงหลงระเริงต่อไป

ข้างๆศพของชีปะขาวมีเชิงเทียนซึ่งเหลือแต่ตอเล็กน้อย
กับไม้ขีด

มองไปข้างหน้า
ที่อีกฟากของห้องมีประตูสีดำ
เธอทิ้งห้องที่มีโคมไฟ
รีบผ่านประตูสีดำเพื่อตามเจ้าแมวลายให้ทัน

XIX

ห้องนี้เป็นสีดำ
และไม่มีเชสเชอร์

เมื่อแสงเทียนเล็กๆสาด
ก็พบกระจกแขวนบนผนังอยู่รอบทิศ
อลิซหันไปมองและพบว่าเงาในกระจกนั้นสะท้อนไปกลับกันไปมากับอีกบานที่อยู่ตรงกันข้าม
เหมือนมีหน้าต่างนับหมื่นบานซ้อนกันไปมาไม่มีที่สิ้นสุด

อลิซมองเข้าไปในกระจกบานที่อยู่ทางขวา
มันถูกสลักเสลาเป็นลายเถากุหลาบ เธอสังเกตเห็นกระต่ายตัวหนึ่งซ่อนอยู่ในกลุ่มของกิ่งก้าน
 เป็นกระต่ายที่ยืนด้วยสองขาหลัง
สวมถุงมือ และถือพัดไว้ในมือข้างหนึ่ง

อลิซนิ่งนึกอยู่นานว่าเธอเคยพบมันที่ไหน แต่จนแล้วจนรอดก็ยังนึกไม่ออก

เธอสะบัดหัวให้หายมึนงงก่อนจะหันไปมองกระจกอีกบาน

บานนี้สะท้อนทุกสิ่งทุกอย่างเป็นสีฟ้า
เสื้อผ้าและผิวของอลิซกายเป็นสีฟ้า
แสงเทียนน้อยนิดก็เปลี่ยนเป็นสีฟ้าเช่นกัน

ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงประตูเปิดและปิด
หางของเชสเชอร์หลุบหายเข้าไปหลังประตูสีขาวซึ่งแสงเทียนสาดไปถึงอย่างหม่นสลัว