Jasmine✿

XXII

อลิซต้องเขย่งที่ขอบหน้าต่างเพื่อมองสิ่งที่เกิดขึ้น

ร่างของเจ้าแมวแตกออก

เศษขนและเลือดกระจายทั่วพื้นถนน

แต่เมื่อ

เธอพินิจภาพตรงหน้าอีกครั้ง

... ...

...มันไม่ใช่แมว...

หากแต่เป็นกระต่ายสีขาวที่แต่งแต้มด้วยเลือด

สิ้นเสียงนาฬิกาซึ่งแว่วกังวานมาโดยตลอด

เธอรู้สึกเหมือนกับตัวกำลังดิ่งลงไปในหลุมมืดที่เคว้งคว้าง

เธอปวดมวนท้อง

ของเหลวเย็นๆที่ไร้กากดันขึ้นมาจุกลำคอ

อลิซปล่อยมันลงบนพื้นอย่างห้ามไม่อยู่

น้ำในตาไหลออกมามากมาย

ไม่ใช่ความเศร้า

แต่เป็นความรู้สึกกลัวระคนสะอิดสะเอียนเกินจะทน

เธอหันไปมองกระจกปิดตู้นาฬิกา

ภาพที่อยู่ในนั้น คือ “เธอ” แต่ไม่ใช่อย่างที่รู้สึกมาตลอด

ทุกอย่างย้อนกลับ...

มือของเธอ

หน้าของเธอ

อลิซมองเข้าไปในดวงตาสีฟ้าคู่โตของตัวเองด้วยความตกตะลึงสุดขีด

มันช่างเป็นสีฟ้า สดใส และงดงามเหลือเกิน

ลูกบิดประตูห้องหมุนอย่างช้าๆ

อลิซยืนนิ่งเหมือนหุ่นเมื่อใครคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง