Jasmine✿

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

4. Me, Emotion

 

 

บันทึกที่ 000000000040

 

 

หลังจากที่ศาสตราจารย์ทดลองอะไรหลายๆอย่างกับฉัน

เขาก็ลงโปรแกรมที่เรียกว่าอารมณ์ให้

และหวังว่ามันจะให้ผลที่น่าพอใจ

 

ฉันอาจจะยิ้มไม่ได้ หัวเราะไม่ได้ เพราะใบหน้าของฉันเป็นพลาสติก

แต่ฉันจะสามารถมีอารมณ์ต่างๆในที่สุด

 

 

ศาสตราจารย์ติดหลอดไฟดวงเล็กๆที่ท้ายทอย

มันจะเปล่งแสงที่มีสีเปลี่ยนไปตามอารมณ์

 

เช่น ถ้ามีความสุข จะเป็นสีเหลืองสดใส ถ้ามีความทุกข์จะเป็นสีเทาหม่น

แต่ฉันก็ยังไม่พบว่ามีสิ่งใดเปลี่ยนไปสักเท่าใด

 

 

 

บันทึกที่ 000000000055

 

 

วันนี้หลอดไฟเป็นสีเทาตลอดทั้งวัน

เพราะเจ้าผีเสื้อในขวดโหลตายเสียแล้ว

 

 

นอกหน้าต่าง

ฝนตกจนดอกของต้นเชอร์รี่ร่วงเกือบหมด

 

ตอนที่ฝนหยุด กลีบสีชมพูโปรยเกลื่อนบนพื้นหญ้า

ดูคล้ายกับพรมสีชมพู

 

 

 

 

บันทึกที่ 000000000070

 

 

การมีอารมณ์ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย แต่ก็ไม่ใช่ความคิดที่ดีสักเท่าไหร่

ฉันเริ่มอยากจะกลับไปเป็นอย่างเก่า

 

 

วันนี้สีที่หลอดไฟเปลี่ยนเกือบร้อยห้าสิบครั้ง

ยิ่งนานวัน มันก็ยิ่งเปลี่ยนได้หลากหลายสีมากขึ้น

 

 

วันนี้ฉันพบอารมณ์วิตกกังวล มันเปลี่ยนเป็นสีเทาอมฟ้าหม่นๆ

เพราะว่าศาสตราจารย์บอกว่าจะออกไปรับประทานอาหารกับภรรยา

สมองกลของฉันหาคำตอบไม่ได้เหมือนกันว่าทำไม…

จึงต้องวิตกกังวล

 

 

 บันทึกที่ 000000000072

 

คุณผู้ช่วยเอาเรื่องที่ฉันวิตกกังวลไปบอกศาสตราจารย์

วันนี้ศาสตราจารย์เลยขนอะไรบางอย่างมาวางไว้เต็มห้องไปหมด

พวกมันดูเหมือนฉัน แต่ตัวเล็กกว่า

ตัวทำจากกระเบื้อง

ตาเป็นแก้วมีสี

แขนขามีข้อต่อ ขยับได้

สวมใส่เสื้อผ้าที่มีแต่ระบาย และลูกไม้

พวกมันจ้องมองมาที่ฉันอย่างไร้ความรู้สึก...ว่างเปล่า

ทั้งศาสตราจารย์และคุณผู้ช่วยบอกว่ามันช่วยให้คลายเหงาได้

 

 แต่ทุกๆอย่างก็ยังเหมือนเดิม...