tag - b o o k s *
posted on 01 Dec 2008 17:43 by ayano in tag, writing
Tag หนังสือ จากคุณshako
ว่าด้วยเรื่องของ...
๑. หนังสือเล่มแรกที่อ่าน (ด้วยตัวเอง ไม่ใช่วิชาบังคับ ไม่เอาหนังสือนอกเวลา)
๒. หนังสือเล่มที่ชอบมากๆ
ตอนที่เด็กๆจำได้ว่าที่บ้านมีหนังสือเยอะมาก
เยอะมากจริงๆ แต่อ่านไม่ได้เพราะมันเป็นผง เป็นฝุ่นซะมาก
สิ่งที่เราทำกับมันก็คือ
เล่นซนดันชั้นวางจนมันล้มลงมาหมด
เริ่มเล่าอย่างนี้คงคิดว่าเราจะอ่านหนังสือเยอะล่ะสิ
คิดผิดมหันต์!!!
ยิ่งโตยิ่งขี้เกียจอ่าน บร๊ะเจ้า! บอกใครก็ไม่มีใครเชื่อ
๑. หนังสือเล่มแรกที่อ่าน
ชื่อหนังสือ : พราวแสงรุ้ง
ผู้เขียน : วาวแพร
สำนักพิมพ์ : ผีเสื้อ
ฉบับพิมพ์ล่าสุด
(ก๊าซ ปกสวย อยากได้อย่างแรง)
พราวแสงรุ้งเป็นเรื่องเกี่ยวกับ เด็กสองคน
"เด็กชาย ชาญ" กับ "เด็กหญิง รุ้ง"
ทั้งคู่อายุเท่ากัน เกิดในครอบครัวที่อบอุ่นเหมือนกัน
ฉลาดพอๆกัน
แต่ตาของเด็กหญิงรุ้งไม่สามารถมองเห็นได้
ชาญได้พบกับรุ้งในวันหนึ่ง และมิตรภาพและความเข้าใจอันบริสุทธิ์ก็เกิดขึ้น
...
พราวแสงรุ้ง เป็นหนังสือที่เรายังคงจำได้จนถึงวันนี้
เพราะสำนวนที่เรียบๆใสๆ ดำเนินเรื่องอย่างง่าย แต่เมื่อเอามารวมกันแล้วกลับมีพลัง
เขียนอย่างเข้าใจเด็ก และความรู้สึกของเด็กจริงๆ ซึ่งในยุคนั้นน้อยคนนักที่จะทำ
เล่มที่อ่านคือเล่มที่พิมพ์ครั้งเดียวกันกับในรูปอันบนสุดเลย
ไม่รู้ว่าพ่อหรือแม่ซื้อมาเหมือนกัน
ก่อนหน้านั้นจะอ่านแต่ขายหัวเราะ กับนิตยสารบ้าๆบอๆ
แล้วก็การ์ตูนโป๊ของผู้หญิง๕๕
...
ตอนเด็กๆเรามักจะอ่านแต่วรรณกรรมเยาวชน และนี่ก็เป็นเล่มแรกเลยที่อ่าน
หลังจากนั้นอ่านมาเรื่อยๆแต่ไม่ค่อยจะเป็นที่คนไทยเขียน
(อ่านของสำนักพิมพ์ผีเสื้อเยอะมาก
จนบางทีคิดว่า เขาจะพิมพ์ทันเราอ่านมั้ยน้อ)
ส่วนใหญ่จะอ่านของ โรอัล ดาห์ล
จะเรียกว่าเขาเป็นฮีโร่เลยก็ว่าได้
(โรงงานช็อคโกแลตมีภาคต่อด้วยนะ ชื่อ ลิฟต์มหัศจรรย์)
๒. หนังสือเล่มที่ชอบ
อันที่จริงก็ชอบทุกเล่มน่ะแหละ
เพราะถ้าไม่ชอบก็จะอ่านไม่จบ เป็นแบบนี้ประจำ
๑.
ชื่อหนังสือ : โมโม่ (Momo)
ผู้แต่ง : มิฆาเอล เอนเด้ (Michael Ende)
สำนักพิมพ์ : แพรวเยวชน
โมโม่เป็นเด็กหญิงตัวคนเดียว
ไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ ไม่มีบ้าน
เธอาศัยอยู่ในหลืบเล็กๆใต้โรงละครโบราณที่เป็นเพียงซากอิฐและปูน
เธอไม่ค่อยพูด แต่กลับเป็นนักฟังที่ยอดเยี่ยม
เธอฟังได้เก่งเสียจนเวลาพวกคนแถวนั้นมีปัญหาคาใจ คิดไม่ตก
ก็จะมีใครสักคนพูดขึ้นมาว่า
..."ไปหาโมโม่สิ"...
ทุกคนรักโมโม่
แต่แล้ววันหนึ่งเมืองอันสงบสุขที่โมโม่อยู่ก็เปลี่ยนไป
ผู้ชายสีเทาจากที่ไหนไม่รู้มาเสนอให้ผู้คนเก็บออมเวลาในธนาคารเช่นเดียวกับเงินตรา
...แต่แล้วเวลาก็หายไป...
โมโม่จึงต้องออกเดินทางเพื่อตามเอาเวลาอันมีค่าเหล่านั้นกลับมา
เอาผู้คนที่เธอรักกลับมา
...
โมโม่เป็นวรรกรรมเยาวชนโดยนักเขียนชาวเยอรมัน
เรื่องราวนั้นสะท้อนด้านที่เลวร้ายของระบอบทุนนิยมผ่านมุมมองอันสดใส และอ่อนโยนของเด็กหญิงโมโม่
เหตุที่เราชอบหนังสือเล่มนี้ไม่ใช่เพียงเพราะสำนวน หรือ ความน่ารักของตัวละคร
แต่เป็นเพราะมันทำให้คนเมืองอย่างเราตั้งคำถาม และ เริ่มที่จะหาคำตอบ
...เวลาหายไปไหน?...
ใครๆก็เอาแต่พูดว่า ไม่มีเวลา ไม่มีเวลา ไม่ทันแล้ว สายแล้ว
ทุกคนรีบเร่ง เวลา ที่มีให้กันและกันน้อยลงทุกทีๆ
จนเริ่มคิดไปว่ามันเป็นอย่างที่หนังสือเล่มนี้พูดจริงๆหรือเปล่า
หรือว่ามันจะเหมือนดอกไม้ที่กลายเป็นขี้เถ้าไปจริงๆ?
๒.
ชื่อเรื่อง : เรื่องแรก (Wonderful Story Of Henry Sugar: Roal Dahl)
ผู้แต่ง : โรอัลด์ ดาห์ล (Roald Dahl)
ผู้แปล: สาลินี คำฉันท์
สำนักพิมพ์ : ผีเสื้อ
โอววววว สุดๆ ยากจะหาไหนเปรียบ
(ปกนี้หล่อได้อีก)
ดาห์ลได้เล่าเรื่องทั้งของตัวเอง
และของตัวละคร เฮนรี่ ชูก้าร์
พร้อมกับเนื้อหาที่ชวนติดตาม
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของตัวเขาเอง
หรือจะเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมา
อ่านแล้วจะรู้ว่าผู้ชายคนนี้มีพรสวรรค์และความหลักแหลมอยู่เต็มเปี่ยม
ขอแท่กต่อให้
คอมเม้นต์ที่...
"1,3,5"
ห้ามแอบดูน๊ะ!
#1 By ♥~*$weetZz..BloG`!!*~♥ ™ on 2008-12-01 19:52