Tale of Alice : Robot - 9. Forever

posted on 13 Dec 2008 19:49 by ayano in taleofalice, writing

9. Forever

บันทึกที่ 00000000180

ฉันคิดถึงศาสตราจารย์
ฉันอยากให้ศาสตราจารย์อยู่ใกล้ๆ

คุณแม่กำลังจะมีน้อง
คุณพ่อสนใจฉันน้อยลง

วันนี้ฉันนั่งเฉยๆเหมือนวันแรกที่เกิดมา
มองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นท้องฟ้าเปลี่ยนสีไปเรื่อยๆ
ฉันจับแมรี่ อเลน และเฮเลนให้นั่งท่าเดียวกับฉัน
วันนี้เฮเลนไม่หัวเราะคิกคัก
เธอนั่งเงียบๆ
ลูกตาแก้วสีฟ้าทอดไปไกล แต่ก็คงไม่ได้มองเห็นอะไรหรอก

คุณผู้ช่วยบอกว่าท้องของคุณแม่จะโตขึ้นๆ ในแต่ละสัปดาห์
และในสัปดาห์ที่สี่สิบ
ชีวิตใหม่ก็จะเกิดขึ้นมา

...จากเด็กน้อยๆก็จะกลายเป็นเด็กโต
จากเด็กโตก็จะเป็นวัยรุ่น
จากวันรุ่นก็จะเป็นผู้ใหญ่...
แล้วจากนั้นก็จะเข้าสู่วันชรา
ซึ่งคนแก่ในที่สุดก็จะตาย

ฉันคิดถึงฟองสบู่ที่ลอยสูงขึ้นๆไปบนท้องฟ้า ก่อนจะสลายไป

ฉันถามเขาอีกว่า ฉันอยู่ในวัยใด
คุณผู้ช่วยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ตอบว่า
“วัยรุ่นอย่างไรล่ะ”
“แล้วศาสตราจารย์ล่ะ”
คุณผู้ช่วยตอบได้ในทันทีพร้อมกับรอยยิ้ม
“วัยชราน่ะ”

สมองกลของฉันครุ่นคิด

"ถ้าอย่างนั้นคุณพ่อก็ต้องตายในไม่ช้าน่ะสิ”
คุณผู้ช่วยหยุดยิ้ม แต่เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธ

คุณผู้ช่วยบอกว่า ตัวเขาอยู่ในวัยผู้ใหญ่
ถ้าวันไหนที่ศาสตราจารย์ไม่อยู่แล้ว
เขาก็จะอยู่ดูแลฉันต่อไป ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม