Birth

posted on 10 May 2011 17:49 by ayano in writing
 
 
 
 
เมื่อคืนฉันนอนในมุ้งทำจากฟางข้าว
จุมพิตและเสพย์สมกับพระแม่ธรณี
นางบอกกับฉันว่า
ชีวิตนั้นสั้นนัก
ใยเจ้าจึงอยากตาย

ไม่มีความตายในบทกวี
มีแต่การเกิดและชีวิต นิรันดร์
ที่ไม่รู้จักแตกดับ

หากว่าค่ำคืนที่เจ้าเขียนบทกวี
ดาราบนฟ้านั้นมืดหม่น
จงระลึกไว้เถิดว่า
ดาวดวงใหม่กำลังเกิดขึ้นในทุกชั่ววินาทีที่เจ้าหายใจ
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เพราะจังเลยค่ะconfused smile Hot!

#3 By Kanya on 2011-06-28 03:29

ชีวิตมนุษย์ช่างสั้นนัก
แต่ก็เกิดและดับทุกเมื่อเชื่อวัน

#2 By @ P.M. on 2011-05-12 22:18

Hot! Hot!
ชอบท่อนนี้จัง

...หากว่าค่ำคืนที่เจ้าเขียนบทกวี
ดาราบนฟ้านั้นมืดหม่น
จงระลึกไว้เถิดว่า
ดาวดวงใหม่กำลังเกิดขึ้นในทุกชั่ววินาทีที่เจ้าหายใจ
....
เขียนได้โรแมนติกมากมายเลยคะ
อ่านแล้วประทับใจจจจคะ
big smile big smile big smile
--------------------

#1 By YiM-YiiM on 2011-05-10 22:26