novel

 

 

 

บันทึกสุดท้าย

 

ในตอนที่ตะวันลาลับ
น้ำในทะเลกก็ระฉอกขึ้นมา แล้วไหลไปตามร่องแก้มของหุ่นยนต์
ราวกับว่าน้ำทะเลนั้นคือน้ำตา

สามวันผ่านไป
สิ่งที่ดูคล้ายกับเด็กสาวแต่ว่าไม่ใช่
ยันกายขึ้นมาด้วยอาการโงนเงนเล็กน้อย

เธอนั่งอยู่บนโขดหิน
ทอดสายตาไปยังสีทองแรก เรื่อเรือง ณ ตรงขอบฟ้า
จากนั้นก็เฝ้ามองท้องฟ้าที่ค่อยๆเปลี่ยนสี

จาก ทอง เป็นชมพู และส้ม
จากส้มกลายเป็นสีฟ้าอ่อน
จากสีฟ้าอ่อนเป็นม่วง ส้มเข้ม และคราม

กระทั่งฟ้ามืดสนิท
หุ่นยนต์นั้นก็ลุกขึ้น

แล้วเดินหายไปในราตรีกาล


End

 

พระเจ้า จบจนได้

สวัสดี!