poet

ชะตากรรม

posted on 26 May 2009 23:22 by ayano in writing

 

 

 

 

 

 

 

 

เสี้ยววินาทีนั้นที่ตกหลุมรัก
ฉันยังระลึกได้
คล้ายกับว่ามันยาวนานนับโกฐปี

แมลงวันตัวเล็กบินเชื่องช้าราวกับหยุดนิ่ง
เป็นบุคคลที่เดินผ่าน
แล้วดวงวิญญาณของฉันก็เจิดจ้า สุกใส

ในโรงอาหารที่ผู้คนจอแจ
เธอเหมือนจะหายไปในเสียงกระทบของช้อนส้อมและถ้วยจาน

ผู้คนคุยกัน
เธอหายไปอย่างหมดจด

ไม่ใช่ความต้องใจด้วยรูปลักษณ์ใดๆ
ไม่ใช่ถ้อยคำหวานที่โปรยปราย
ไม่ใช่ความร้อนอบอ้าว
ไม่ใช่ความว้าเหว่
...แต่เป็นสิ่งซึ่งพระเจ้าวาดไว้อย่างแยบยล

ผีเสื้อที่จุมพิตยอดของดอกบัวตูมในบึงกว้าง
เงาสะท้อนในน้ำและทำให้เหล่าปลาคลุ้มคลั้ง
แผ่นน้ำตีคลื่นเป็นวง
หัวใจของฉันมึนงง
และแล้วท้องฟ้าก็เปลี่ยนสี
...

เราพบกันอีกหลายครา
แต่ฉันไม่เคยแม้แต่จะเปิดปากพูดคุยกับเธอ


เป็นความรักที่ไร้ความหวัง
เมื่อเราเดินสวนกัน
ฉันจึงได้แต่มองไปข้างหน้าด้วยความทุกข์ระทม นิมิตเห็นอนาคตอันบิดเบี้ยว
และนี่คือ ชะตากรรมของฉันเอง